ما هیچ ما بی شمار

 

فراتر از دریاها، در نیمه راه  آسمان،

میان آرامش ابرهای سپید،

خفته از لالایی امواج انعکاس.

بی هیچ هیا هو؛ ما،

بی هیچ انعکاس؛ ما،

ما هیچ،

لیک، میان موازی-آینه های دریا و آسمان،

هزاران هزار اسب چوبی،

هزاران هزار سارا.

 



تاريخ : جمعه ۱۳ بهمن ۱۳۸٥ | ۱:٤٩ ‎ق.ظ | نویسنده : سارا | نظرات ()