ترا به جای همه ی کسانی که نشناختم، دوست می دارم؛
ترا به جای همه ی روزگارانی که نمی زیستم، دوست می دارم؛
برای خاطر عطر نان گرم و برف که آب می شود.
و برای خاطر نخستین گناه.
ترا به خاطر دوست داشتن، دوست می دارم.
ترا به خاطر همه ی کسانی که دوست نمی دارم،
دوست می دارم.


تاريخ : چهارشنبه ٧ آذر ۱۳۸٦ | ٤:۱٦ ‎ب.ظ | نویسنده : سارا | نظرات ()