وقتی شکیبایی رفت با نهایت حس نا شکیبایی به روزهای بودنش اندیشیدم و چقدر دلم گرفت که زین پس بودن نامش در تیتراژ تکراری بیش نخواهد بود و صدایش نیز هم؛ همان فیلم ها و کاست های ضبط شده که باز هم غنیمت است.درست مثل الان که شبکه ی سه داره یک فیلم نشون می ده که حتی نمی دونم اسمش چیه ولی خب، با بازیه خسرو شکیباییه و می دونم خیلی ها هم دارن می بینن یا مثل اون روز که تلویزیون فیلم کیمیا رو پخش کرد. و حسن ختام این پست هم همین صدای خسرو شکیبایی که داره می گه : " آدمی در عالم خاکی نمی آید به دست ..."!!!

  این را برای این نوشتم که یادم بماند زنده ها را شکیبانه دوست بدارم.

 



تاريخ : یکشنبه ۳٠ تیر ۱۳۸٧ | ٩:٥٠ ‎ب.ظ | نویسنده : سارا | نظرات ()