چونان کفشی که نپوشیده است هیچش پایی

چونان پایی برهنه  بر تاول کویر، 

بر ویترین دوهزار و پانصد ساله ی خود،

فرونشسته است

وطنم

بی هیچ گامی به سوی آینده!



تاريخ : جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸ | ۱٢:۳٥ ‎ق.ظ | نویسنده : سارا | نظرات ()