بهم میگه خب چه تضمینی هست که نفر بعدی که استخدام کنیم بهتر از همین آدم قبلی باشه؟

یاد حرف تایپیست محل کار قبلیم افتادم که می گفت از کجا معلوم بری جای دیگه شرایطش بهتر از اینجا باشه؟

مقایسه می کنم

فکر می کنم

و فقط و فقط به این نتیجه می رسم که این چه ترس احمقانه ایست که ملت ما دارد؟

چرا ما می ترسیم از اشتباه؟

از تغییر؟

از متزلزل شدن؟

از نابود شدن؟

از شک؟

از فقر؟

از گشنه ماندن؟

از پشیمانی؟

از قضاوت مردمان دیگر که مثل خود ما اشتباه می کنند و روز به روز تغییر می کنند و متزلزل می شوند و از این رو به آن رو می شوند و شک می کنند و فقر را از هر نوعش می چشند و گشنه می مانند و حتی پشیمان می شوند! و خیلی راحت با تمام آن سوابقشان درباره مایی قضاوت می کنند که از ترسشان دست به سیاه و سفید نزده ایم که مبادا خطایی از ما سر بزند!



تاريخ : سه‌شنبه ۱۳ تیر ۱۳٩۱ | ۱۱:٤۳ ‎ب.ظ | نویسنده : سارا | نظرات ()