سایه هایمان دست در دست یکدگر روانه اند،

ما فرو مانده در بهت این عبور.

 

چشم های ما،

       در عطش مذاب نگاه.

 

حنجره،

         خاموش یک فریاد.

 

قلب هایمان ولی

چه پرغرور........

 

 



تاريخ : سه‌شنبه ٧ آذر ۱۳۸٥ | ۳:۱٩ ‎ق.ظ | نویسنده : سارا | نظرات ()